JORGE LUIS BORGES

 

 

“Ik leerde de herinnering kennen, die nooit hetzelfde is. Ik leerde de angst en de hoop kennen, die twee gezichten van de twijfelachtige toekomst. Ik maakte kennis met het waken, de slaap, de dromen, de onwetendheid, het vlees, de trage labyrinten van de geest, de vriendschap van de mensen. Ik werd bemind, begrepen, geprezen, en opgehangen aan een kruis. Ik dronk de beker tot het bittere einde. Mijn ogen zagen wat zij niet kenden: de nacht en de sterren”.

Jorge Luis Borges