Aan de gelovigen van de parochie Sagrado Corazón de Jesús in Ypacaraí (Paraguay)

Mijn beste vrienden,

Tijdens de viering van de Paaswake weerklinken tweemaal woorden die gericht zijn tot de trouwe vrouwen die zich naar het graf van Jezus hadden begeven.

De eerste keer is dat, wanneer de engel tot de vrouwen zegt: “Wees niet bang! Ik weet dat ge Jezus, de gekruisigde zoekt”.

De tweede keer is dat, wanneer Jezus zelf zegt: “Wees niet bang”, en Hij de vrouwen uitnodigt om zijn broeders de boodschap te brengen “naar Galilea te gaan waar zij Hem zullen zien”.

De trouwe vrouwen hebben de Gekruisigde niet in de steek gelaten en de Gekruisigde, die dezelfde persoon is als de Verrezene, roept hen op tot de vreugde, om geen angst te hebben, tot de verkondiging van de uiteindelijke overwinning van het leven op de dood.

De Paasliturgie van de Verrijzenis doet ons verkondigen: “Dood en leven, o wonder, moeten strijden tezamen. Die stierf, Hij leeft, Hij is onze Koning”.

Nog nooit zoals in deze, door de pandemie van het coronavirus getekende tijd zijn wij geroepen de duurzaamheid en kracht van ons geloof te onderzoeken.

Het geloof is geen projectie van onze dromen, onze verlangens. Het is evenmin de verwezenlijking van wat wij willen, waarbij wij het product dat wij verlangen, voor een door onszelf bepaalde prijs betalen.

Wij gedragen ons vaak als Simon, de magiër, over wie het boek van de Handelingen van de Apostelen het heeft.

In het boek van de Handelingen van de Apostelen staat geschreven:

“Simon, die zag dat door de handoplegging van de apostelen de Geest geschonken werd, bood hun geld aan en zei: ‘Geeft ook mij die macht, dat ieder aan wie ik de handen opleg de heilige Geest ontvangt’. Maar Petrus gaf ten antwoord: ‘Wees ten ondergang gedoemd, jij met je geld, omdat je gemeend hebt de gave Gods voor geld te kunnen krijgen. Je hebt part noch deel aan deze leer, want je hart is niet oprecht tegenover God. Leg die slechte gezindheid van je af en bid de Heer, dat die slechte gedachte je vergeven mag worden. Ik zie dat je bitter bent als gal en in boosheid verstrikt’” (Hand. 8, 18-23).

De verleiding om zijn toevlucht te nemen tot magie is groot en Jezus heeft in zekere zin deze verleiding ook willen doorstaan.

Satan nodigt Hem in de woestijn uit zijn goddelijke macht uit te oefenen om zijn honger te verzadigen en om de joden te verbazen; maar Jezus wil van hem niet de macht over de wereld krijgen: “De Heer uw God zult gij aanbidden en Hem alleen dienen” (vgl. Mat. 4, 1-11).

De mens, die is geschapen als iemand die vrij is en in staat om voor God te kiezen, ontvangt van God zelf de heerschappij over de wereld; daarom moet hij niet zijn toevlucht nemen tot de magie, die alleen de natuur kan nabootsen en de effecten van het geloof kan bederven.

Dit zware en moeilijke moment dat wij beleven, roept ons op tot een antwoord dat ons geloof oordeelt en zuivert.

Nu wij vandaag allen in quarantaine zijn, moeten wij een persoonlijk antwoord geven dat heel ons ik erbij betrekt, dat zich niet meer kan verschuilen achter een anonieme massa.

Wanneer wij onze president van de republiek de plaatsen zien bezoeken waar onze lichamen gecremeerd zouden kunnen worden; wanneer wij op de televisie zien wat er in andere landen gebeurt, dan begrijpen wij dat de grote samenscholingen verdwijnen en dat wij alleen blijven ten overstaan van de unieke gebeurtenis, niet van de dood in het algemeen, maar van onze persoonlijke dood.

En evenals ten overstaan van de dood is ook ten overstaan van het geloof het antwoord altijd persoonlijk, mijn unieke en exclusieve antwoord, dat niemand in mijn plaats kan geven.

Het Pasen van de Verrijzenis beleven betekent in deze dagen van de pandemie van het coronavirus, misschien voor de eerste keer voor ons, het probleem van de zin van het leven onder ogen zien.

En het leven is alleen maar authentiek, wanneer de donkere nacht komt, dat wil zeggen de grote moeilijkheden, het ogenblik waarop men ziet wie liefheeft en wie niet liefheeft. Als wij niet met vertrouwen door de donkere nachten weten te gaan, door de nauwe deur, zullen wij nooit tot de verrijzenis kunnen komen. Christus is waarlijk verrezen, omdat Hij is gekruisigd, omdat Hij door de dood is heengegaan. En wij moeten niet bang zijn om de zware ogenblikken van het leven te beleven, wij moeten niet het bedrog van een makkelijk leven zoeken, omdat daarin geen enkele mogelijkheid van een verrijzenis is, maar alleen die van de dood en de eeuwige nederlaag.

Wie de eigen roeping, de liefde van zijn leven in trouw, met geduld en vreugde, ook in moeilijke ogenblikken weet te beleven, zonder het eigen lijden op anderen te laten drukken, zal de verrijzenis met grote vreugde kunnen ervaren.

Wij zijn geroepen om zonder vrees het avontuur te beleven dat voert naar het geluk en de uiterste grenzen van tijd en ruimte overschrijdt; het avontuur dat voortkomt uit het kruis van de verrezen Christus, de vreugde en de vrede voor al degenen die Hem willen volgen.

Nog nooit zoals vandaag maakt het christelijk geloof van ons authentieke revolutionairen.

Met paus Franciscus kunnen wij niet anders dan te zeggen:

“De geschiedenis is vol revolutionairen; ja, het zijn er zeer velen. Niemand heeft echter de kracht gehad om de revolutie te bewerkstelligen die Jezus ons heeft gebracht: een revolutie om de geschiedenis te veranderen, een revolutie die het hart van de mens ten diepste verandert”.

Want “de ware revolutie, die welke het leven radicaal verandert, heeft Jezus Christus met zijn Verrijzenis verwezenlijkt”: Kruis en Verrijzenis. “Als een christen in deze tijd geen revolutionair is, is hij geen christen!”.

“Het kruis van Christus, omarmd met liefde, leidt nooit tot droefenis, maar tot vreugde, tot de vreugde gered te zijn en iets te doen van hetgeen Hij op de dag van zijn dood heeft gedaan”.

Vandaag is een dag van feest en vreugde. Christus is verrezen en heeft de dood overwonnen.

Een echte revolutionair wordt niet depressief, laat het hoofd niet hangen, verlaat het strijdperk niet, maar plant intelligent, geordend, vastberaden en weet dat “het wapen waarmee wij de wereld overwinnen, geen ander is dan het geloof” (1 Joh. 5, 4).

Een echte revolutionair kent de moeilijkheden van de strijd, maar is er zeker van dat hem de overwinning behoort, want

“Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking wellicht of nood, vervolging, honger, naaktheid, levensgevaar of het zwaard? ... Maar over dit alles zegevieren wij glansrijk, dankzij Hem die ons heeft liefgehad. Ik ben ervan overtuigd, dat noch de dood noch het leven, noch engelen noch boze geesten, noch wat is noch wat zijn zal, en geen macht in den hoge of in de diepte, noch enig wezen in het heelal ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, die is in Christus Jezus onze Heer” (Rom. 8, 35.37-39).

             En moge de zegen van de almachtige God,

                Vader en Zoon en Heilige Geest,

                over u neerdalen en altijd met u blijven.

                Amen.

En met u roep ik op deze dag van de Verrijzenis van de Heer, luid: “¡Hasta la victoria! Siempre” (“Tot de overwinning! Altijd”).

Don Emilio Grasso

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)

18/04/2020