Aan de gelovigen van de capilla San Antonio de Padua van Ypacaraí (Paraguay)

Mijn beste vrienden van de capilla San Antonio de Padua,

De voorschriften die door de regering van de republiek Paraguay zijn opgesteld om aan Covid-19 het hoofd te bieden, staan ons een publieke viering van onze beschermheilige niet toe.

Het eerste dat ik nogmaals wil zeggen en herhalen is dat wij als christengelovigen en loyale burgers van ons land moeten gehoorzamen en deze voorlopige maatregelen moeten ondersteunen.

Ongedisciplineerd zijn, deze pandemie niet serieus nemen of, nog erger, het bestaan van het virus ontkennen, is een zware zonde die het leven van onze broeders en zusters op het spel zet.

Laten stompzinnige, boosaardige en incompetente figuren die zich zo gedragen, hun dwaasheden maar gaan vertellen aan de meer dan 400.000 doden op de wereld en in het bijzonder aan de bijna 40.000 doden in het nabije Brazilië, waar men niet tijdig de preventieve maatregelen heeft willen nemen.

Om deze reden vieren wij dit jaar als loyale burgers van Paraguay en christengelovigen onze beschermheilige in onze huizen.

Wij doen dit, omdat wij, zoals de heilige Antonius, goede christenen willen zijn, en als wij zeggen dat wij God liefhebben en onze broeders en zusters haten, zijn wij leugenaars. Want als wij onze broeders en zusters, die wij zien, niet liefhebben, kunnen wij God, die wij niet zien, niet liefhebben (vgl. 1Joh. 4, 20).

In de persoon van Jezus Christus, licht dat onze weg verlicht, hebben God en de mens zich verenigd, omdat Jezus tegelijkertijd ware God en ware mens is.

Daarom is het respect voor alle preventieve maatregelen een daad van liefde voor God en onze naaste.

Met dat doel heeft paus Franciscus op zondag 7 juni desbetreffend woorden van een diepe wijsheid gesproken. Sprekend op het Sint-Pietersplein heeft hij immers gezegd dat

“in Italië de acute fase van de epidemie overwonnen is, ook al blijft het noodzaak – let op, niet eerst, niet te vroeg victorie kraaien! – de geldende regels nauwgezet te volgen, omdat het regels zijn die ons helpen te vermijden dat het virus verder gaat. God zij dank hebben wij het ergste gehad, maar nog steeds zijn de voorschriften van kracht die ons de autoriteiten geven. Maar helaas maakt het virus in andere landen – ik denk aan enkele – nog steeds veel slachtoffers. Afgelopen vrijdag is er in een land iedere minuut iemand gestorven. Vreselijk!”.

In deze context vieren wij dit jaar de achthonderd jaar franciscaanse roeping van de heilige Antonius van Padua en de Heilige Vader, paus Franciscus, brengt zijn hoop tot uitdrukking dat deze verjaardag

“in degenen die over heel de wereld de heilige Antonius toegewijd zijn, het verlangen wekt dezelfde heilige onrust te ervaren die hem op de wegen van de wereld leidde om in woord en daad te getuigen van Gods liefde”.

Paus Franciscus is ervan overtuigd dat het voorbeeld van het delen van de heilige Antonius van de

“moeilijkheden van de gezinnen, armen en behoeftigen, evenals zijn passie voor waarheid en gerechtigheid, ook vandaag nog een edelmoedige inzet van zelfgave in het teken van broederschap kan opwekken. Ik denk vooral aan de jongeren, opdat deze oude, maar zo moderne en in zijn intuïties geniale heilige een na te volgen voorbeeld kan zijn om de weg van ieder vruchtbaar te maken”.

“Wij moeten met de heilige Antonius herhalen: ‘Ik zie mijn Heer!’. Het is noodzakelijk de Heer te zien in het gelaat van iedere broeder en zuster en hun troost, hoop te geven en de gelegenheid te bieden om het Woord van God te ontmoeten waarin zij hun leven kunnen verankeren”.

Dat zou ook de roeping moeten zijn van de christenen van een kapel die onder de bescherming van de heilige Antonius van Padua is gesteld.

Bij de algemene audiëntie van 10 februari 2010 heeft paus Benedictus XVI, toen hij sprak over de heilige Antonius van Padua, het fundament van de liefde voor de armen, de menselijkheid van Christus, de zin van de waardigheid van de mens, die steunen op het fundament van de gekruisigde Christus, naar voren gebracht.

Voor Benedictus XVI,

“nodigt Antonius in een context waarin het aantal mensen groeide die ongevoelig waren voor de noden van de armen, de gelovigen meermalen uit om te denken aan de ware rijkdom, de rijkdom van het hart, die, doordat zij goed en barmhartig maakt, schatten voor de hemel doet verzamelen. ‘O rijken – zo spoort hij aan – wordt vrienden... van de armen, neemt hen op in uw huizen: zij zullen vervolgens degenen zijn die u in de eeuwige tenten zullen opnemen, waar de schoonheid van de vrede is, het vertrouwen van de veiligheid en de overvloedige rust van de eeuwige verzadiging’.

Antonius plaatst altijd Christus in het middelpunt van zijn leven en denken, van zijn handelen en zijn prediking. Hij overweegt graag en nodigt ertoe uit de mysteries te overwegen van het mens zijn van de Heer, de mens Jezus, in het bijzonder het mysterie van de geboorte, God die kind is geworden, zich ons in handen heeft gegeven: een mysterie dat gevoelens van liefde en dankbaarheid jegens de goddelijke goedheid opwekt.

Enerzijds geeft de geboorte, een middelpunt van de liefde van Christus voor de mensheid, maar ook het zien van de Gekruisigde hem gedachten in van dankbaarheid jegens God en achting voor de waardigheid van de menselijke persoon, zodat allen, gelovigen en niet-gelovigen, in de Gekruisigde en zijn beeld een betekenis kunnen vinden die het leven verrijkt.

Wanneer wij naar de Gekruisigde kijken, zien wij hoe groot de menselijke waardigheid en de waarde van de mens is. Op geen enkel ander punt kan men begrijpen hoeveel de mens waard is, juist omdat God ons zo belangrijk maakt, ons als zo belangrijk ziet dat wij voor Hem zijn lijden waardig zijn; zo verschijnt heel de menselijke waardigheid in de spiegel van de Gekruisigde en is het kijken naar Hem altijd een bron van erkenning van de menselijke waardigheid”.

Laten wij in het licht van het leven van de heilige Antonius van Padua en zijn onderricht de Heer vragen dat de gelovigen van onze capilla niet bang zijn om de eeuwige waarde van de eigen waardigheid te ontdekken en dat zij deze waardigheid weten te verdedigen, die God ons heeft gegeven door ons in Christus Jezus zijn kinderen te maken en ons te roepen tot de kennis van de waarheid, die ons vrij maakt.

En moge de zegen van de almachtige God,

Vader en Zoon en Heilige Geest,

over u neerdalen en altijd bij u blijven.

Amen.

Don Emilio Grasso

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)

04/07/2020