Fabiana, een kleine eucharistie te midden van ons

Homilie ter gelegenheid van haar heengaan naar de hemel

U weet allen heel goed dat ik mijn homilieën bijna nooit voorlees. Vergeeft u het mij, als ik deze keer enkele woorden voorlees waaraan ik heb gedacht en die ik rijpelijk heb overwogen vanaf de eerste dag dat ik Fabiana thuis heb bezocht en ik haar ouders Sandra en Juan heb leren kennen.

Het christendom is niet alleen maar een leer en evenmin een ideologie. Het christendom is de persoon zelf van Jezus Christus, een God die mens is geworden, die te midden van ons in het vlees en het bloed blijft leven van wie getuigenis over Hem aflegt.

Vandaag heeft het christendom voor mij in deze parochie het gezicht van Fabiana en is vlees geworden in het grote getuigenis van liefde, boordevol stilte en waardigheid, verborgen en doorleefd, van Sandra en Juan. De liefde van Sandra en Juan voor Fabiana, het zachtmoedig en gehoorzaam lijden van Fabiana tot aan de dood vormen de gebeurtenis van de aanwezigheid van Christus Jezus te midden van ons.

Nooit zal ik echter van mijn leven de lieflijkheid en het lijden van Fabiana kunnen vergeten, toen zij mij in het parochiehuis wilde komen bezoeken om mij een geschenk van haar liefde te overhandigen. Op dat ogenblik heb ik begrepen en gezien dat in de liefde van Sandra en de lijdende lieflijkheid van Fabiana die op weg was naar de dood, God zelf aanwezig was te midden van ons.

Vraagt u mij niet naar het waarom van dit lijden van een onschuldig iemand, omdat ik geen antwoord heb en er geen antwoord is. Het enige antwoord dat wij kunnen geven, is dat wij knielen voor Fabiana, een kleine eucharistie te midden van ons, en God zelf aanbidden die zich tegenwoordig blijft stellen in de zwaksten, in de kleinsten.

Het lichaam is het instrument, het symbool, het sacrament van de liefde. Als ik liefheb, moet ik liefhebben met heel mijn lichaam; als ik geloof, moet ik geloven met heel mijn lichaam.

Authentieke liefde is die welke is gekruisigd. Het lijden dat de ware liefde van ons vraagt, is geen spel, maar het geloof laat ons het goede zien, een God die zich schenkt in het kruis dat Hij ons geeft.

Op dit ogenblik vind ik geen groter voorbeeld dan wat ik lees in de brieven van Emmanuel Mounier, een van de belangrijkste Franse filosofen uit de vorige eeuw, aan zijn vrouw, waarin hij spreekt over hun zwaar zieke dochter:

"Wat voor een zin zou dit alles hebben, als ons kind alleen maar ziek vlees was, een beetje pijnlijk leven, en daarentegen niet een kleine, witte hostie die ons allen overstijgt, een onmetelijk mysterie en een onmetelijke liefde, die ons zou verblinden, als wij die van aangezicht tot aangezicht zouden zien; als iedere hardste klap niet een nieuwe verheffing zou zijn die, telkens als ons hart begint te wennen aan de vorige klap, zich openbaart als een nieuwe vraag naar liefde. Jij voelt de arme, smekende stemmetjes van alle kindermartelaren van de wereld en het verdriet dat hun jeugd verloren is gegaan in het hart van miljoenen mensen die ons vragen, als een arme aan de rand van de weg: 'Zegt ons, u die uw liefde heeft, de handen vol licht, wilt ons dit alles geven'. Als ons alleen maar het lijden (ondergaan, doorstaan, verdragen) rest, dan zou het ons misschien niet lukken om te geven wat er van ons wordt gevraagd. Wij moeten niet denken aan het verdriet als aan iets dat ons wordt ontnomen, maar als aan iets dat wij geven, om niet de kleine Christus te midden van ons onwaardig te worden, om hem niet alleen met de Christus te laten handelen. Ik wil niet dat deze dagen verloren gaan, wij moeten ze aanvaarden voor wat ze zijn: dagen vol van een ongekende genade".

Het lijden van Fabiana, Sandra en Juan, van heel hun familie en hun vrienden, dat alles ligt vervat in het kruis van Jezus.

Het christendom is geen filosofie, ethiek, goede opvoeding, menselijke redenering, leer van vooruitgang, zoeken naar zin, maar op de eerste plaats lichaam en bloed van God, mens geworden en gegeven, opdat de mens in volheid kan leven. De Kerk is het lichaam van Jezus, evenals de eucharistie en Maria - voorbeeld voor ieder van ons -, zij is het vlees, gegeven aan God, opdat Hij met de mensen kan spreken en deze Hem kunnen begrijpen.

Vandaag in onze parochie Sagrado Corazón de Jesús van Ypacaraí is het christendom de liefde, het lijden van Fabiana en de vlees en bloed geworden liefde van Sandra en Juan, een liefde die Christus zelf tegenwoordig stelt te midden van ons.