Bezoek van don Michele Chiappo aan Kameroen

Michele is ons in Mbalmayo van 5 tot 10 februari 2026 komen bezoeken. Het is een korte, maar intense en mooie reis geweest, die vooral werd gekenmerkt door de vreugde elkaar weer te zien en de vreugde van een broederlijke ontmoeting.

Michele heeft immers verschillende jaren in Kameroen gewoond waar hij zijn vorming kreeg en in 1995 priester werd gewijd door mgr. Adalbert Ndzana zaliger. Daarna had hij gedurende vier jaar zijn bediening als diocesaan aalmoezenier voor de jongeren en bij het Studiecentrum van de Gemeenschap Redemptor hominis vervuld. Na enkele jaren van pastorale dienst in België als gevangenisaalmoezenier is hij naar Paraguay verhuisd in Latijns-Amerika, waar hij tegenwoordig pastoor is van een grote parochie in Ypacaraí en Algemeen Vice-Verantwoordelijke van de Gemeenschap.

Deze reis heeft in het teken gestaan van de versterking van de banden van de Gemeenschap met de plaatselijke Kerk om nog eens onze liefde te bevestigen voor het bisdom Mbalmayo, zijn herder mgr. Joseph-Marie Ndi-Okalla en de talrijke gelovigen, volwassenen en jongeren, die wij in de loop der jaren hebben ontmoet en begeleid.

Men heeft elkaar weer gezien, maar ook elkaar bevraagd over de wegen die zijn afgelegd op verre en verschillende plaatsen, waarbij allen bezield waren van dezelfde zorg voor de trouw aan het evangelie en de verkondiging van Christus in de huidige wereld met haar nieuwe uitdagingen.

De functie gaat voorbij, de vriendschap blijft

Na enkele jaren van de reorganisatie van onze plaatselijke gemeenschap en haar aanwezigheid in het bisdom hebben wij geconstateerd dat een kerkelijke taak met inbegrip van een bediening zoals die van pastoor in een parochie voorbij kan gaan, maar de vriendschap in de Heer blijft.

Het Centrum waar wij wonen, is voor de gelovigen en de groepen uit de stad met zijn kapel en Mariagrot een plaats van ontmoeting om te bidden en samen het woord van God te lezen. De jongeren die wij als kinderen in de catechese hadden begeleid, zijn regelmatig blijven komen voor initiatieven op het terrein van de vorming en de caritas. Onze aanwezigheid in het bisdom is diverser geworden door deel te nemen aan het leven, de synodale weg en de voorstellen betreffende de vorming van de gelovigen, evenals aan de zieken- en gedetineerdenpastoraal ervan.

Wij hebben het werk van reflectie en samenwerking met het Studiecentrum van onze Gemeenschap op een intensere wijze weer opgenomen door middel van deze website en het driemaandelijks verschijnend missieblad “Missione Redemptor hominis”, omdat de pastoraal van de cultuur een belangrijke optie is van onze evangelisatie.

In het middelpunt van dit alles stond en staat vooral een intensiever gemeenschapsleven en een gemeenschap met de andere vormen van aanwezigheid van de Gemeenschap Redemptor hominis in Italië, België en Paraguay.

De aanwezigheid van Michele onder ons in Mbalmayo is in deze zin een zichtbaar teken geweest van een grotere gemeenschap en heeft zo de noodzaak tot uitdrukking gebracht om deze te verdiepen en te doen groeien.

Intense ogenblikken van ontmoeting

Na de ontmoeting van Michele met de leden van onze plaatselijke gemeenschap van Mbalmayo hebben wij in het Centrum onze bisschop mgr. Joseph-Marie Ndi-Okalla ontvangen. De vreugde elkaar weer te zien heeft dit ogenblik van samen delen en wederzijdse kennismaking met de verschillende beleefde kerkelijke vormen ter plaatse van gebed en samen leven. Het is een waardevolle tijd geweest die de bisschop met ons in grote welwillendheid heeft doorgebracht.

De volgende dag hebben wij een ogenblik van gebed bij de Mariagrot georganiseerd, zoals elk jaar, op de verjaardag van de dood van onze zuster Silvia Recchi, die een onuitwisbare indruk als docent aan de Université Catholique d’Afrique Centrale van Yaoundé en op pastoraal vlak in Mbalmayo heeft nagelaten. Wij hebben, zoals de traditie is, talrijke vrienden van Yaoundé en Mbalmayo uitgenodigd, in het bijzonder de professoren van de afdeling Canoniek Recht van de Universiteit, die in de jaren een relatie van herdenking en gebed met ons hebben onderhouden en die zo samen een ogenblik van ontmoeting met Michele hebben kunnen delen.

Een lezing met ongeveer tachtig personen – jongeren, volwassen leken, godgewijden en priesters – heeft in het middelpunt van de dag gestaan. Er zijn talrijke vragen gesteld: over de geschiedenis van de missie in Paraguay, de wezenlijke rol van de leken in deze context, de volksreligiositeit en de centraliteit van de liturgie, de begeleiding van de jongeren en hun inzet in de parochie. Het ogenblik van samen zijn dat is gevolgd, heeft het velen mogelijk gemaakt Michele persoonlijk te begroeten en nieuws te krijgen over de leden van onze Gemeenschap die zij hadden gekend en die tegenwoordig wonen en werken in Paraguay of in Italië.

Op zondag is Michele uitgenodigd door mgr. Joseph-Marie Ndi-Okalla tijdens de mis in de kathedraal te preken.

Michele heeft ook zijn priesterwijding kunnen herdenken, die dertig jaar geleden in dezelfde kathedraal heeft plaatsgevonden, en de gelegenheid gehad in stilte te bidden op de graven van mgr. Adalbert Ndzana en mgr. Paul Etoga, de eerste bisschop van het bisdom Mbalmayo.

Naar de wortels van de eigen levenskeuze gaan: de ontmoeting met de jongeren

Talrijke vrienden hebben Michele willen ontmoeten en gedurende zijn bezoek met hem in gesprek te gaan.

Een morgen van retraite, die een ontmoeting en een viering van de mis met de jongeren bevatte, heeft zijn bezoek aan Mbalmayo afgesloten.

De “Jonge Vrienden” hebben een presentatie gegeven van de activiteiten op het gebied van de vorming en de caritas, die vooral gedurende het jubileumjaar met onze gemeenschap van Mbalmayo zijn ondernomen, evenals hun verlangen naar voren gebracht om nog te worden begeleid. Zij hadden al op ons Centrum de lezing van Michele bijgewoond over de pastorale activiteit in Paraguay en vervolgens zijn preek tijdens de mis in de kathedraal en bij deze gelegenheid die voor hen was gereserveerd, hebben zij hem belangrijke vragen gesteld over zijn roeping als godgewijde en priester.

Zijn getuigenis kon alleen maar de jongeren diep raken: afzien van perspectieven van werk en een welgesteld leven, omdat zij niet beantwoordden aan de diepere vraag naar de zin van zijn leven, heeft hen geconfronteerd met de fundamentele vraag, die soms naar het tweede plan wordt verbannen in een context van economische onzekerheid.

De confrontatie en de vragen hebben het de jongeren mogelijk gemaakt om beter de verantwoordelijkheid voor de keuzes te begrijpen die zij geroepen zijn te maken op dit ogenblik van hun leven, niet alleen op het persoonlijke vlak van studie en beroep, maar ook ten overstaan van de radicaliteit van het evangelie, die de jongeren blijft uitnodigen en uitdagen tot een totale inzet voor de Heer en voor zijn Kerk.

Een eenvoudig ogenblik van samenzijn heeft de dag afgesloten in een atmosfeer van jeugdige vreugde, niet alleen met een souvenir-cadeau van Kameroen aan Michele, maar vooral met de belofte deze band tussen Kameroen en Paraguay, die zo rijk is aan beloftes en hoop voor de toekomst, te onderhouden.

Antonietta Cipollini

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)

05/05/2026