Aan de gelovigen van de capilla San Isidro Labrador van Ypacaraí (Paraguay)
Mijn beste vrienden,
Dit jaar verhindert de pandemie van het coronavirus ons onze heilige patroon, de heilige Isidro Labrador in onze capilla samen te vieren.
Als wij de heilige mis hadden kunnen vieren, zouden wij de volgende woorden hebben kunnen horen die wij vinden aan het begin van de eerste lezing: “Hebt dus geduld, broeders, tot de komst van de Heer” (Jak. 5, 7).
Evenals de eerste leerlingen van Jezus beleven wij vandaag een tijd van vervolging, die voor ons bestaat in dit verschrikkelijke coronavirus, dat zich op ons stort en ons ziek probeert te maken, zoekt naar onze nederlaag, onze dood.
Niet de mensen vervolgen ons, maar dit virus, waarvan wij nog zeer weinig weten.
Op het ogenblik is het enige verdedigingswapen dat wij hebben, besmetting te vermijden om de verbreiding van het virus te stoppen.
Laatst heeft een lector van onze parochie mij wijs geschreven:
“Een nieuwe wijze van leven is onontbeerlijk, een nieuwe wijze van aandacht te hebben voor het leven van onze dierbaren. Als een omhelzing eerst een manier was om liefde en genegenheid te tonen, is nu helaas een voorzichtige afstand je naaste liefhebben, je naaste respecteren. Het is het leven van je broeder en zuster, je kinderen, je echtgenoot of echtgenote en je eigen leven respecteren”.
Het woord geduld komt van dulden, dat (ver)dragen betekent.
De heilige Cyprianus zei dat de eerste christengemeente in het beleven van de vervolging alleen maar trouw kon blijven door geduld.
En de heilige Polycarpus, een leerling van de heilige apostel Johannes, schreef:
“Laten wij derhalve onophoudelijk volharden in onze hoop en het onderpand van onze gerechtigheid, dat Jezus Christus is. ... Hij heeft alles voor ons verdragen, opdat wij in Hem zouden leven. Laten wij derhalve trachten zijn geduld na te volgen en als wij om zijn naam zullen moeten lijden, laten wij Hem verheerlijken”.
Geduld is derhalve een deugd die ons ertoe brengt het kwaad standvastig te verdragen door ons daardoor niet te laten verontrusten of te laten afleiden.
Laten wij met geduld en in de strijd tot aan de overwinning tegen deze pandemie met kracht en vreugde ons patroonsfeest van de heilige Isidro Labrador vieren.
Vragen wij de heilige Isidro, die ons een voorbeeld van een verborgen leven in Christus heeft nagelaten, dat hij het ons geeft dat het werk van iedere dag onze wereld menselijker maakt en dat het tegelijkertijd een gebed van lofprijzing van God is.
Laten wij trachten geduldig te zijn in de zware dagelijkse beproevingen die wij geroepen zijn te doorstaan.
Vieren wij de gedachtenis van de heilige Isidro Labrador in deze tijd van Pasen, die ons dichter bij de dag van Pinksteren brengt.
Denk aan de woorden van Jezus tot de vrouwen die het graf gingen zien: “Weest niet bevreesd!” (Mat. 28, 10).
“Weest” ook jullie “niet bevreesd!”.
Het is God die tot ons spreekt en die ons het einde zal tonen van de pandemie, een einde dat zal komen zoals de lente volgt op de winter:
“Kijk maar, de winter is heen, de regentijd voorgoed voorbij, op het veld staan weer bloemen; de tijd om te zingen breekt aan” (Hoogl. 2, 11-12).
En moge de zegen van de almachtige God,
Vader en Zoon en Heilige Geest,
over u neerdalen en altijd bij u blijven.
Amen.
(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)
28/05/2020