Aan de gelovigen van de parochie Sagrado Corazón de Jesús van Ypacaraí (Paraguay)

Mijn beste vrienden,

De tweede lezing van deze zondag, 19 juli, begint met de volgende woorden uit de brief van de heilige apostel Paulus aan de Romeinen: “De Geest komt onze zwakheid te hulp”.

Deze pandemie van het coronavirus heeft onze zwakheid aan het licht gebracht. In zijn homilie van 19 april 2020 zei paus Franciscus dat

“deze pandemie ons eraan herinnert dat er geen verschillen en grenzen zijn tussen wie lijdt. Wij zijn allen broos, allen gelijk, allen kostbaar. Laat wat er gebeurt, ons innerlijk schokken: het is tijd de ongelijkheden te verwijderen, de ongerechtigheid te genezen die de gezondheid van heel de mensheid ondermijnt!”.

Het betreft iets dat heel de mensheid, zonder enig verschil, aangaat.

Wij lezen voortdurend in de krant dat in heel de wereld mensen van alle standen, alle sociale klassen en alle landen besmet worden en sterven.

Daarom moet, zoals de pandemie wereldwijd is, ook het antwoord wereldwijd zijn.

Heel mooi is hetgeen paus Franciscus in een interview met “La Stampa” zegt:

“Ik wil geen onderscheid maken tussen gelovigen en niet-gelovigen. Wij zijn allemaal mensen en als mensen zitten wij allemaal in hetzelfde schuitje. En niets menselijks mag een christen vreemd zijn. Hier huilen wij, omdat wij lijden. Allemaal. Het mens-zijn en het lijden zijn gemeenschappelijk. Ons helpen de onderlinge samenwerking, de zin voor verantwoordelijkheid en de geest van offerbereidheid die op zoveel plaatsen ontstaat. Wij moeten geen onderscheid maken tussen gelovigen en niet-gelovigen, laten wij naar de wortel gaan: het mens zijn. Ten overstaan van God zijn wij allemaal kinderen”.

Als het probleem de gehele mensheid zonder verschil, zelfs niet in geloof, betreft, dan komt ook het antwoord heel de mensheid toe.

Deze woorden van paus Franciscus brengen mij weer de soortgelijke en zeer beroemde woorden voor de geest van Juan Rulfo, een van de grote Latijns-Amerikaanse schrijvers van de twintigste eeuw.

Juan Rulfo schreef in zijn artikel Mexico y los mexicanos:

“Wij worden samen gered of wij verdrinken afzonderlijk. Men bouwt alleen maar een echte gemeenschap op met respect voor de verschillen, maar vooral, als men zich baseert op de gerechtigheid: het einde van honger, onderdrukking en minachting waaronder de meerderheid van de Mexicanen gedurende vier eeuwen heeft geleden”.

Wat Juan Rulfo met betrekking tot Mexico zegt, is van toepassing op alle mensen, van iedere tijd en van ieder land.

Don Lorenzo Milani heeft in zijn beroemde Brief aan een lerares, geschreven samen met kinderen van 10-12 jaar, een definitie gegeven van de politiek die voor alle burgers het fundamentele richtsnoer zou moeten zijn, omdat politiek niet een bezigheid is van enkelen om zich te verrijken, maar het wezen van iedere mens.

Wat dit betreft, herinner ik eraan dat Aristoteles sprak over de mens als een “politiek wezen”. Deze bewering is als zodanig een sleutelprincipe van het filosofisch-politiek denken van Aristoteles, daar zij stelt dat de mens als burger niet kan worden gezien buiten zijn relatie met de staat.

Om terug te keren tot don Milani: wij vinden hier deze uiterst eenvoudige definitie van politiek: “Ik heb geleerd dat het probleem van de ander gelijk is aan dat van mij. Samen daaruit komen is politiek”.

Ik herhaal voortdurend dat wij deze pandemie van het coronavirus niet moeten zien als een vervloeking van God en dientengevolge degene die positief testen de ellendelingen zouden zijn die wij uit de stad zouden moeten verjagen, maar dat wij deze pandemie moeten zien als een kairós, een gunstige tijd die ons oproept tot een diepgaande persoonlijke en politieke verandering. En dit betekent mensen worden die de eigen roeping verwezenlijken - zoals Aristoteles zou zeggen - van politieke wezens, dat wil zeggen van bouwers van de stad waarin men in vrijheid, in vrede en gerechtigheid leeft.

De Kerk doet aan geen enkel spel van een partij mee. De Kerk roept allen echter op om hoofdrolspelers te zijn in een verbeten strijd tegen een gemeenschappelijke vijand. En deze gemeenschappelijke vijand heet voor allen vandaag COVID-19.

In zijn boodschap Urbi et Orbi van Pasen 2020 heeft de Heilige Vader, paus Franciscus, ons de weg gewezen.

Hij heeft ons gezegd dat

het voor velen een tijd is van zorg voor de toekomst, die zich als onzeker voordoet wat werk betreft dat men dreigt te verliezen, en de andere gevolgen die de huidige crisis met zich meebrengt. Ik moedig al degenen die politieke verantwoordelijkheden hebben, aan om zich actief in te zetten voor het algemeen welzijn van de burgers door de noodzakelijke middelen en instrumenten aan te reiken om het allen mogelijk te maken een waardig leven te leiden, en wanneer de omstandigheden het toestaan, het hernemen van de gewone dagelijkse activiteiten te bevorderen.

Dit is niet de tijd voor onverschilligheid, omdat heel de wereld lijdt en verenigd moet zijn om de pandemie het hoofd te bieden.

Dit is niet de tijd voor egoïsme, omdat de uitdaging die waarvoor wij staan, ons allen tot deelgenoot maakt en geen onderscheid maakt tussen mensen.

Het is hoogst noodzakelijk, vooral in de huidige omstandigheden, dat rivaliteiten uit het verleden geen nieuwe kracht vinden, maar dat allen erkennen deel te zijn van eenzelfde familie en elkaar steunen.

Laten wij niet de gelegenheid voorbijgaan om een verder bewijs van solidariteit te geven door ook onze toevlucht te nemen tot innovatieve oplossingen. Het alternatief is alleen maar het egoïsme van de particuliere belangen en de verleiding van een terugkeer naar het verleden met het risico de vreedzame samenleving en de ontwikkeling van de komende generaties zwaar op de proef te stellen.

Dit is niet de tijd van verdeeldheid.

“Wij weten - zo schrijft de heilige Paulus - dat God in alles het heil bevordert van die Hem liefhebben” (Rom. 8, 28).

In de liefde jegens God en jegens onze broeders en zusters, niet “met woorden en leuzen, maar met concrete daden” (1 Joh. 3, 18), vinden wij de kracht om onze vijand van vandaag, COVID-19, het hoofd te bieden.

Laten wij allen verenigd, zonder verdeeldheid die niet op het algemeen welzijn, maar op ons egoïsme is gebaseerd, onze weg voortzetten tot de uiteindelijke overwinning.

Ik maak van de gelegenheid gebruik om een groet vol genegenheid te zenden aan al de gelovigen van de capillas Santa Librada en Divino Niño Jesús, die deze dagen hun patroonsfeest vieren, in het bijzonder aan hun coördinatoren, de heer Bernardo Villagra Godoy en de heer Félix Sixto Balbuena.

Heb moed, beste vrienden, en blijf sterk in de beproeving!

En moge de zegen van de almachtige God,

Vader en Zoon en Heilige Geest,

Over u neerdalen en altijd bij u blijven.

Amen.

Don Emilio Grasso

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)

12/08/2020