Aan de gelovigen van de parochie Sagrado Corazón de Jesús van Ypacaraí (Paraguay)

Mijn beste vrienden,

De mens, die naar het beeld en de gelijkenis van God is geschapen, draagt in zijn wezen zelf het antwoord op de vraag over de zin van het leven en is geroepen tot een eeuwige lotsbestemming.

Naar deze wijsheid verwijst het leergezag van de heilige Johannes Paulus II. Herinnerend aan de uitdrukking van de heilige Augustinus: “U hebt ons geschapen voor U en ons hart is onrustig, totdat het rust vindt in U”, roept hij immers uit:

“Dit is de diepe waarheid die zin geeft aan het leven of integendeel het grote drama, als men haar afwijst. Hoeveel jongeren zoeken wanhopig het geluk zonder gewaar te worden dat het enige dat werkelijk het hart van de mens kan bevredigen, God is! Hoeveel nutteloze inspanningen, hoeveel teleurstellingen, hoeveel nederlagen, omdat men vertrouwen heeft gehad en het middelpunt van het leven heeft geplaatst buiten God!”.

En de heilige Johannes Paulus schreeuwt met kracht tegen de jongeren:

“Alleen God is in staat de dorst van jullie harten te stillen... Niets is het waard vereerd te worden buiten God, niets is absoluut buiten Hem!... Geef je niet over aan de moderne idolen!... Noch de rijkdom, noch het genot, noch de wetenschap, noch de technologie, noch de roem, noch het prestige, noch de politieke utopie kunnen veranderd worden in hoogste waarden!”.

Kiezen voor Jezus betekent de afgoderijen van de wereld, de idolen die de jeugd trachten te verleiden, afwijzen.

Volgens de Chileense theoloog Pablo Richard,

“is de fundamentele theologische taak in Latijns-Amerika niet zozeer het bestaan van God te laten zien, maar de ware God te onderscheiden van de valse idolen. Het probleem is niet te weten of God bestaat, maar te laten zien in welke God wij geloven. Vandaag is het niet meer belangrijk dat iemand zich gelovig verklaart, hij moet uitleggen in welke God hij gelooft. Op dezelfde wijze is het niet belangrijk dat iemand zegt atheïst te zijn, maar hij moet uitleggen van welke god hij atheïst is. De vraag over God is niet meer zozeer of God bestaat, maar veeleer: hoe is God, waar is Hij, aan wiens kant staat God of tegen wie is Hij, wat is Gods plan, hoe stelt God zich tegenwoordig en openbaart Hij zich in de geschiedenis, waarom is God de God van de armen, de God van het leven enz. Het fundamentele probleem is niet het bestaan van God, maar zijn tegenwoordigheid” (Mysterium liberationis, I, 207-208).

De heilige Johannes Paulus II stelt, wanneer hij tegen de jongeren spreekt:

“Alleen in Christus vindt men het antwoord op de diepste verlangens van jullie hart, de volheid van jullie aspiraties; alleen in het evangelie van de zaligsprekingen zullen jullie de zin van het leven en het volle licht over de waardigheid en het mysterie van de mens vinden. Hij alleen is in staat dat heimwee naar het oneindige te verzadigen dat zich in de diepte van jullie harten verbergt. Hij alleen kan de dorst naar geluk die jullie van binnen dragen, verzadigen, omdat Hij de weg, de waarheid en het leven is. In Hem worden de antwoorden gevonden op de diepste en meest angstige vragen van iedere mens en de geschiedenis zelf... Zoek nergens anders wat alleen Christus kan geven. Jullie dorst naar God kan niet door surrogaten worden verzadigd”.

Het woord heimwee wijst op een gevoel van droefheid, veroorzaakt door het verdriet ver weg te zijn van het eigen vaderland en de eigen dierbaren; het is derhalve een verdrietig, onweerstaanbaar verlangen iets te bezitten dat in de tijd en de ruimte ver weg is.

De herinnering aan het ware vaderland waarvoor de mens werd geschapen, kan gemakkelijk in een gelovig hart het verlangen, de vurige begeerte, de vrede en de heimwee naar de hemel wekken. De Kerk weet immers dat zij ver weg van haar Heer leeft, en streeft derhalve steeds naar de dingen van daarboven, zij leeft in de verwachting van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde en zij verlangt vurig en met aandrang ernaar bij Christus te zijn; zijn volk weet dat het geen permanent vaderland heeft in deze wereld. Ook al is de Kerk in bezit van de hemelse gaven, zij leeft in de verwachting van hun definitieve vestiging.

Het leven leven dat Christus voor ons met zijn dood en verrijzenis heeft verworven, is zich in te lijven in de grote familie van hen die door Hem zijn gered; het is een deel te zijn van het volk van God; het is Kerk zijn.

Hier komt de uitnodiging vandaan van de heilige Johannes Paulus II niet geïsoleerd te leven:

“De christelijke identiteit moet goed zichtbaar zijn door de aanwezigheid, de dienstbaarheid, de gemeenschap, de samenwerking binnen de kerkelijke gemeenschappen, in de parochies, opdat de aanwezigheid van Christus te midden van de jongeren goed zichtbaar is”.

De droom die in een wonderbare werkelijkheid veranderd moet worden, is waarlijk groot en moeilijk. Maar het is de enige droom die de moeite waard is om voor het hele leven beleefd te worden, omdat hij werkelijk gelukkig doet zijn: de identificatie met Christus om Christus zelf te leren zijn door zich in alles met Hem te identificeren.

De persoonlijk ontmoeting met Christus kan niet plaatsvinden in een vermoeid luisteren naar woorden en inhoudsloze verhalen die geen enkele verwezenlijking vinden. De wereld heeft een levensgetuigenis nodig.

Zich identificeren met Christus, Christus zelf zijn, waartoe de paus de jongeren uitnodigt, is het veranderende principe van de mens dat de heilige Johannes Paulus II ertoe zal brengen te zeggen:

“Jullie zullen ware getuigen zijn, wanneer jullie leven zal veranderen in een vraag voor degenen die naar jullie kijken. Waarom handelt deze jongere zo? Waarom ziet men dat hij zo gelukkig is? Waarom gaat hij met zoveel zekerheid en vrijheid te werk? Als jullie zo leven, zullen jullie de anderen ertoe dwingen te belijden dat Christus leeft en aanwezig is. Jullie zullen een getuigenis zijn en het bewijs dat Christus aanvaarden als weg, waarheid en leven de meest verheven aspiraties van het hart bevredigt”.

De droom verandert in een schitterende werkelijkheid, wanneer de mens Christus ontmoet en zich identificeert met Hem. Want “Hij is de hoop van de volken, want zijn leer is de enige die in staat is de harten en de structuren te veranderen; de enige die de onderdrukten kan bevrijden en een authentieke revolutie van liefde op wereldwijd niveau kan ontketenen”.

En moge de zegen van de almachtige God,

Vader en Zoon en Heilige Geest,

over u neerdalen en altijd bij u blijven.

Amen.

Don Emilio Grasso

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)

24/11/2021